Piotr Koj

Blog

W rocznicę wojny wypowiedzianej własnemu społeczeństwu

13 grudnia 2016
Możliwość komentowania W rocznicę wojny wypowiedzianej własnemu społeczeństwu została wyłączona

Z wielkim smutkiem zobaczyłem relacje z marszów organizowanych nie dla upamiętnienia OFIAR STANU WOJENNEGO, lecz dla wyrażenia opinii dotyczących bieżącej sytuacji politycznej. Jak już wcześniej pisałem, uważam to za nadużycie. Dzień 13 grudnia to rocznica stanu wojennego. Winien być to dzień zadumy i pamięci o rozlanej krwi, o internowaniach, o łamaniu przez SB, o wyrzucaniu z pracy… A co zobaczyłem? Marsz z politykami opozycji na czele, w rytm walczyka, z przyśpiewkami, które nijak nie wpisują się w tą wyjątkową rocznicę. Tak wyrażana jest pamięć o ofiarach stanu wojennego?

Przypomnę, 13 grudnia 1981 roku władza komunistyczna wprowadziła stan wojenny, wypowiedziała wojnę własnemu społeczeństwu. A skutkiem tej wojny była śmierć 70 ludzi, tysiące znalazło się za kratami w ośrodkach internowania, w tym 300 kobiet. Wtedy w tę mroźną noc wydawało się, że nie ma już szansy na nic, na wolność, na niepodległość. Jednak jako społeczeństwo nie poddaliśmy się, podjęliśmy dalszą walkę i dzisiaj cieszymy się wolnością. Szkoda tylko, że nie potrafimy uszanować pamięci i w bardziej dojrzały sposób korzystać z wywalczonej wolności.

Wracam pamięcią do pamiętnego roku 1981, do wspaniałej atmosfery strajku na Wydziale Nauk Społecznych, do wykładów, spotkań, gorących dyskusji, do wspólnych z Wojtkiem marszów po zupę dla strajkujących na teren sąsiadującej z nami kopalni Katowice. Pamiętam strach o ojca, o przyszłego teścia, którzy działali w Solidarności. Pamiętam też swój rozkaz, który zmienił strukturę mojego środowiska harcerskiego, dostosowując do ograniczeń wprowadzonych przez stan wojenny, tak aby nadal realizować służbę podjętą w ramach harcerskiego Pogotowia Zimowego. Mając już wiele doświadczeń z Służbą Bezpieczeństwa uznałem, że należy schować proporzec, ukryć dokumentację i przygotować wielowariantowy plan działania na wypadek rozwiązania 104 i represji w stosunku do Jej instruktorów. Udało się nam przejść przez ten trudny czas i wychować kolejne pokolenia młodzieży harcerskiej w prawdzie i szacunku dla Polski i jej historii.

zobacz archiwum wpisów na blogu »

Aktualności

zobacz archiwum wiadomości »