Piotr Koj

Blog

Smutna rocznica w obliczu smutnych wydarzeń

5 marca 2014
Możliwość komentowania Smutna rocznica w obliczu smutnych wydarzeń została wyłączona

Dzisiaj mija kolejna, 74. rocznica podjęcia przez władze Związku Sowieckiego decyzji o wymordowaniu polskich jeńców wojennych z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz na terenie wschodnich województw Rzeczypospolitej.

5 marca 1940  ludowy komisarz spraw wewnętrznych Związku Sowieckiego Ławrientij Beria skierował do Josifa Stalina notatkę nr 794/G, w której napisał, że polscy jeńcy wojenni i więźniowie przetrzymywani w więzieniach „zachodniej Białorusi” i „zachodniej Ukrainy” są zatwardziałymi i nie rokującymi nadziei poprawy wrogami władzy sowieckiej. Zaproponował ich zamordowanie (rozpatrzyć bez wzywania skazanych, bez przedstawiania zarzutów, bez decyzji o zakończeniu śledztwa i aktu oskarżenia).

Zbrodniczą propozycję Berii zaakceptowali własnymi podpisami, poza Stalinem, członkowie Politbiura WKB(b) – późniejszej KPZR – i Wierchsowietu – najważniejszych instytucji Związku Sowieckiego: Kliment Woroszyłow, Wiaczesław Mołotow, Anastas Mikojan, Michaił Kalinin oraz Łazar Kaganowicz. Miesiąc później rozpoczęła się najbardziej dziś znana w dziejach nowożytnej Europy zbrodnia na bezbronnych jeńcach wojennych. 

Pojawiają się różne liczby ofiar zbrodni opartej na rozkazie z 5 marca 1940. W marcu 1959 szef KGB Andriej Szelepin sporządził dla Nikity Chruszczowa, ówczesnego sekretarza generalnego KPZR, notatkę, z której wynika, że na podstawie rozkazu z 5 marca 1940 sowieci zamordowali łącznie 21 857 polskich oficerów i więźniów. Nie wiemy, na czym opierał się Szelepin. Jeśli na nieznanych nam meldunkach z wykonania „zadania”, to być może jest to właśnie dokładna liczba zamordowanych.

Smutna jest refleksja, że mimo upływu lat dla władzy zza wschodniej granicy nawet pretekst nie jest potrzebny, aby podjąć działania w “obronie swoich obywateli”.

 

zobacz archiwum wpisów na blogu »

Aktualności

zobacz archiwum wiadomości »