Piotr Koj

Blog

Patriotyzm dnia codzinnego

19 października 2022
Możliwość komentowania Patriotyzm dnia codzinnego została wyłączona

W dzisiejszych czasach bardzo potrzebujemy modelu patriotyzmu dnia codziennego, który byłby realizowany nie tylko podczas najważniejszych świąt państwowych, ale podczas codziennych, podstawowych czynności. Jedną z takich form może być patriotyzm gospodarczy, który można realizować podczas codziennych zakupów, dokonując świadomych wyborów przy sklepowej półce. Należy mieć świadomość, że każda nasza decyzja i każdy pojedynczy zakup ma wpływ na rozwój naszej gospodarki, co przekłada się potem na jakość usług publicznych, z których korzystamy na co dzień.

W pełni popieram!

https://klubjagiellonski.pl/2022/10/19/perowicz-potrzebujemy-modelu-patriotyzmu-dnia-codziennego-moze-nim-byc-patriotyzm-gospodarczy/

Dziennikarze na wojnie z ojczyzną

21 listopada 2021
Możliwość komentowania Dziennikarze na wojnie z ojczyzną została wyłączona

Obserwując relacje medialne ze szturmu migrantów na polską granicę, strach myśleć, jak relacjonowaliby nasi dziennikarze i ich koledzy z The New York Times, Guardiana czy Al-Jazeery wojnę 1939 r.

Pewnie zarzuciliby naszym żołnierzom ludobójstwo, bo przecież zabijali Niemców. Teraz podnoszą larum, bo mają zakaz wjazdu do strefy konfliktu. Doświadczona w wojnach na sejmowe plotki Monika Olejnik oburza się, bo przecież nasi korespondenci wojenni mogli – jej zdaniem- bez przeszkód jeździć dotąd na każdą wojnę, jaką chcieli.

Przez ponad ćwierć wieku realizowałem materiały z miejsc dotkniętych wojną, terroryzmem, nędzą i głodem. Od 2000 r. – II Wojny Czeczeńskiej i wkrótce tzw. Wojny z Terroryzmem – wjazd do stref konfliktu stał się ściśle reglamentowany przez główne strony konfliktów. Do Czeczenii można było legalnie dostać się tylko za specjalną zgodą rosyjskich służb (FSB) i pracować w ich asyście. Podobnie traktowali media Amerykanie podczas inwazji w Iraku w 2003 r. Bez specjalnego „przeszkolenia” żaden dziennikarz nie mógł relacjonować amerykańskich działań w Iraku. Kiedyś, po zakończeniu zdjęć, Amerykanie siłą odebrali mi wszystkie materiały, podejrzewając słusznie, że ich publikacja może zaszkodzić wizerunkowi amerykańskiej armii.

Fundamentalną różnicą między tym, co obserwujemy dzisiaj na granicy z Białorusią a innymi konfliktami, których garstka naszych dziennikarzy miała okazję doświadczyć, jest to, że tym razem mówimy o kraju, który nie wywołał konfliktu, a jedynie broni się przed agresją. Naszą naturalną reakcją powinna być solidarność z zaatakowanym, tym bardziej że chodzi o Ojczyznę – wspólnotę, z którą, w co wierzę, każdy z nas choć trochę się identyfikuje.

Tymczasem w obliczu bezprecedensowej agresji ze strony ZBIR-a (Związek Białorusi i Rosji), wrogiem nr 1 dla dziennikarzy – zaangażowanych w niszczący naszą wspólnotę wewnętrzny konflikt polityczny – jest rząd i pilnujący granic żołnierze. Oni (żołnierze) mają bowiem „mokre sny o wojnie, by się na kimś powyżywać” – jak pisze w mediach społecznościowych jedna z dziennikarek, która stwierdza jednocześnie nie spodziewała się, że „takie tam jest gówno” (na granicy, po polskiej stronie). Żołnierzy nazywa więc “imbecylami” i “totalnym dnem”. Wszystko dlatego bo zatrzymali na 90 minut jej kolegów, zakuli ich w kajdanki i użyli wobec tych – okazuje się – wrażliwych chłopców niecenzuralnych słów. Zdjęcia ze śladami po kajdankach na przegubach ich rąk trafiły natychmiast na ekrany rosyjskich i białoruskich telewizji.

Nic dziwnego, że np. media belgijskie twierdzą dziś, że “Polacy są gorsi niż reżim Asada w Syrii”, a dziennikarzy nie wpuszczają na granicę, bo muszą mieć coś do ukrycia. To akurat wie Łukaszenko. Wszczął śledztwo w sprawie ludobójstwa, którego nasi żołnierze mieli dopuścić się na migrantach przy przejściu granicznym w Kuźnicy.

Będzie kolejny tekst dla Al-Jazeery?

https://plus.dziennikpolski24.pl/chce-wiedziec-dziennikarze-na-wojnie-z-ojczyzna-felieton-marcina-mamonia/ar/c15-15910029

zobacz archiwum wpisów na blogu »

Aktualności

Historia, teraźniejszość, przyszłość

2 października 2022
Możliwość komentowania Historia, teraźniejszość, przyszłość została wyłączona

W bieżącym roku szkolnym (2022/2023) wprowadzony został nowy przedmiot – historia i teraźniejszość. Obecnie dopuszczonych jest kilka podręczników, ale pierwszym była książka autorstwa prof. Wojciecha Roszkowskiego. Jest on autorem wielu książek, w których nie kryje swoich konserwatywnych poglądów, stojących na kursie kolizyjnym wobec trendów lewicowo-liberalnych. Wywołał więc ostrą polemikę i wzbudził silne emocje.

Tak silne emocje spowodowane są moim zdaniem tym, że podręcznik jest elementem toczącej się w zachodnim świecie wojny kulturowej. Nie ma sensu udawać, że jej nie ma. Nie ma też sensu wycofywać się ze swoich pozycji tylko po to, żeby zrobiło się przyjemniej i powstało fałszywe wrażenie konsensu. Spór jest realny, możemy tu wymienić parę jego podstawowych osi:

* religia jako źródło etyki,
* rola Kościoła w historii Polski,
* pochwała narodu i tradycji,
* krytyka komunizmu,
* krytyka kultu postępu,
* miłość, seks, rodzina, dzieci, aborcja,
* życie jako rozrywka czy odpowiedzialność,
* ocena konkretnych postaci historycznych.

https://wszystkoconajwazniejsze.pl/jan-sliwa-historia-terazniejszosc-przyszlosc-hit-wojciech-roszkowski/

zobacz archiwum wiadomości »