Piotr Koj

Blog

W rocznicę urodzin Gabriela Narutowicza, pierwszegoprezydenta II Rzeczypospolitej Polskiej, warto przypomnieć tę jakże zasłużonądla Polski postać. Studiował w Zurychu, gdzie ukończył politechnikę i w1908 został profesorem budownictwa wodnego. Zdobył międzynarodową sławę wswojej specjalności, kierując budową szeregu elektrowni wodnych w państwachEuropy Zachodniej. W czasie I wojny światowej utworzył Polski Komitet Pomocy OfiaromWojny. Po powrocie do kraju w marcu 1920 pełnił funkcję prezesa Akademii NaukTechnicznych (1920-1922) i przewodniczył Krajowej Radzie Odbudowy. W 1922 jakodelegat Polski uczestniczył w międzynarodowej konferencji w Genewie,obradującej na temat przyszłości ustrojowej państw europejskich.
W latach 1920-1921 był ministrem robót publicznych, w 1922 ministrem sprawzagranicznych. 9 grudnia 1922 wybrany przez Zgromadzenie Narodowe na prezydentagłosami lewicy, centrum i mniejszości narodowych. W pięciokrotnym głosowaniupokonał przedstawiciela prawicy hrabiego M. Zamoyskiego.
Po wyborze stał się obiektem oszczerczych i bezpardonowych ataków ze stronypartii prawicowych, zwłaszcza endecji. Przemocą usiłowano nie dopuścićprezydenta-elekta do złożenia przysięgi przewidzianej konstytucją. 16 grudnia1922 przybywającego na wernisaż do Zachęty prezydenta zastrzelił EligiuszNiewiadomski, fanatyczny zwolennik endecji. 


zobacz archiwum wiadomości »

Jedna odpowiedź:

  1. Bojownik_HAMASU pisze:

    Mało chyba wiesz o Eligiuszu Niewiadomski, widać uczyłeś się tylko z komunistycznych książek, skoro nazywasz go tak, jak nazywasz. Polecam lekturę jego “Kartek z więzienia”. Lub dzieł traktujących o historii sztuki.A poza tym nie próbuj wymuszać litości dla siebie sugerując, iż Ty także jesteś obiektem jakiejś nagonki. Bo przeciez temu ma służyć Twój dzisiejszy wpis chytrusku.